trash talk

trasz tok

«to samo, co trash-talking»

Mija piętnaście lat od bodaj najsłynniejszego w historii futbolu wykorzystania trash talku. Przykładu wręcz podręcznikowego. Finał mistrzostw świata. Francja – Włochy. Marco Materazzi szarpie Zinedina Zidane’a za koszulkę. – Jak chcesz ją dostać, przyjdź po meczu - słyszy i wyprowadza błyskawiczną kontrę. – Po meczu nie chcę koszulki, wolę tę dziwkę, twoją siostrę – odpowiada, a Zidane, który rozpoczął tę słowną wojenkę, nie wytrzymuje i uderza go głową w klatkę piersiową. Czerwona kartka. Osłabieni Francuzi przegrywają w rzutach karnych (sport.pl).

– Stosowanie trash talku to indywidualna kwestia kultury. Można to robić w sposób bardziej cywilizowany, uderzać wyłącznie w aspekty gotowości startowej, dyspozycję i kompetencję. Albo w sposób bardzo obraźliwy, nawet uwarunkowany w prowokacje rasistowskie czy seksualne. I to już powinno być sankcjonowane na poziomie mistrzowskim – uważa Herra (sport.tvp.pl).