wkręta

1. pot. «wzmożone zainteresowanie czymś i skłonność do poświęcania temu znacznej uwagi lub jakichś działań»

2. pot. «oszustwo»

w zn. 1.: Na studiach filozoficznych miałam mocną wkrętę w język jako taki. Semiotyka logiczna była moim ulubionymi przedmiotem, miałam pisać magisterkę z zagadnienia determinizmu językowego, czyli wpływu języka na myślenie. Koncepcja, że mogę wytworzyć nową rzeczywistość, po prostu opanowując pewną składnię i słownik, była dla mnie fascynująca (bedeprogramistka.pl).

w zn. 2.: Po kilku dniach wyszło na jaw, że cała akcja była z góry zaplanowanym oszustwem, internetową „wkrętą” (wprost.pl).